Kliknij tutaj >> 🦓 Dieta Dla Labradora Z Nadwagą

Zapalenie stawów u Labradora Retrievera jest jedną z najbardziej powracających patologii u tej rasy. Jednak dzięki zabiegom profilaktycznym pojawia się w późniejszych etapach życia. Zapalenie psiego stawu przebiega podobnie jak u ludzi. Statystyki wskazuję, że dotyka średnio 1/5 psów przynajmniej raz w życiu. Szukasz przepisów dla cukrzyków zmagających się z dodatkowymi kilogramami? Tutaj znajdziesz kompletny 5-dniowy jadłospis wraz z przepisami. Dieta w cukrzycy ciążowej. Zmiana diety jest podstawą leczenia cukrzycy ciążowej. Przyszła mama powinna nie tylko przyjrzeć się swojemu jadłospisowi, ale także poprosić o pomoc diabetologa. Oglądaj program „Dieta czy cud?” na player.pl: https://player.pl/programy-online/dieta-czy-cud-odcinki,20603/odcinek-5,S00E05,149928Supskrybuj TVN Style: htt karma dla psa DIVINUS ADULT DOG dla Labradora 20kg. od Super Sprzedawcy. Wiek zwierzęcia. psy dorosłe. Wielkość psa. rasy duże (26-45 kg) 118, 00 zł. (5,90 zł/kg) zapłać później z. Cena za pieska zbliżona jest do wielu innych ras. Podobna do kwoty za labradora jest chociażby cena jack russell teriera czy beagle. Ile więc kosztuje labrador? Otóż, zazwyczaj jest to między 3500 a nawet 4500 zł za psa z hodowli, który posiada rodowód. Na ostateczną cenę psa wpływa wiele czynników. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd Hỗ Trợ Nợ Xấu. Wystarczy jedno subtelne spojrzenie czy smutne miauknięcie – trudno wtedy nie ulec kocim prośbom o ulubioną przekąskę. Niestety, mruczki często nie potrafią poskromić swojego apetytu i z czasem ze zwinnych małych drapieżników przeobrażają się w leniwe, puszyste kanapowce. Po czym poznać, że waga mruczka dawno przekroczyła optymalną wartość? Jak odchudzić kota?Po czym poznać, że kot ma nadwagę? Dla większości dorosłych kotów optymalna waga wynosi 4-5 kg. Nadwagę u kota można stwierdzić, gdy jego masa ciała jest większa od wzorcowej o ponad 10%, a otyłość, gdy nadwyżka kilogramów wynosi więcej niż 20%. Przy ocenie masy ciała kota wykorzystuje się skalę BCS, która pozwala na podstawie oględzin ciała stwierdzić kondycję zwierzaka. U kota z nadwagą obwód brzucha jest powiększony, żebra i łopatki słabo wyczuwalne, a warstwa tkanki tłuszczowej dobrze wyczuwalna. O problemie z nadprogramowymi kilogramami często świadczą też zmiany w zachowaniu. Otyły kot jest zwykle mniej skory do ruchu, zabawy i eksploracji otoczenia, więcej czasu przesypia i spędza na leniwym wypoczynku. DLA KOTA / KARMA DLA KOTA / KARMA DLA KOTA PO STERYLIZACJI Przyczyny nawagi i otyłości u kota Nawaga i otyłość kota najczęściej są wynikiem błędów żywieniowych. Ich główną przyczyną jest nieprawidłowo zbilansowana dieta, dostarczająca zwierzakowi zbyt dużo energii w stosunku do zapotrzebowania. Najczęściej dzieje się tak, gdy kot jest karmiony na żądanie, ma stały dostęp do karmy, otrzymuje zbyt duże porcje pokarmu lub jego jadłospis jest bogaty w węglowodany. Problematyczne bywa też żywienie pupila dietą domową, która często nie jest dopasowana do potrzeb kota. Na nadmierne przybieranie na wadze wpływ może mieć dokarmianie zwierzaka przekąskami, których wartość energetyczna nie jest uwzględniona w bilansie kalorii. Na rozwój nadwagi i otyłości szczególnie narażone są koty po zabiegu kastracji i w wieku powyżej 7 lat. Istotnym czynnikiem ryzyka jest brak regularnej aktywności fizycznej, który sprawia, że organizm nie może spożytkować energii otrzymanej wraz z pożywieniem. Informacje na temat żywienia kota po sterylizacji znajdziesz również w rozmowie z dr Karoliną Hołdą na naszym wiedzieć: Nawaga u kota może mieć podłoże behawioralne. Chronicznej depresji oraz zaburzeniom lękowym czasami towarzyszy wzmożony apetyt. Jedzenie w takim przypadku staje się dla zwierzaków działaniem przerzutowym, mającym zniwelować istniejące odchudzić kota? Proces odchudzania kota powinien nadzorować lekarz weterynarii lub dietetyk zwierzęcy. Przed rozpoczęciem kuracji należy skontrolować stan zdrowia kota i upewnić się, że problemy z wagą nie są skutkiem zaburzeń hormonalnych czy chorób metabolicznych. Odchudzanie kota opiera się na zapewnieniu mu ujemnego bilansu energetycznego. Można osiągnąć to poprzez obniżenie kaloryczności diety lub zwiększenie wydatku energetycznego. Aby odchudzanie było dla kota bezpieczne, zmiany w jego jadłospisie musimy wprowadzać stopniowo, zmniejszając kaloryczność posiłków do określonego poziomu w ciągu kilku tygodni. Tygodniowy spadek masy ciała u kota powinien wynosić około 0,5-1%. Wagę zwierzaka należy kontrolować przynajmniej raz w tygodniu. Koty nie mogą być poddawane dietom restrykcyjnym ani głodówkom. Cały proces odchudzania u kotów może potrwać od kilku do kilkunastu light dla kota Dieta light ma za zadanie umożliwić systematyczny spadek wagi przy zapewnieniu organizmowi wszystkich niezbędnych substancji odżywczych. Kot, który walczy z nadwagą, powinien otrzymywać posiłki o obniżonej zawartości węglowodanów. Zmniejszenie podaży cukrów pozwala utrzymać poziom insuliny na właściwym poziomie i umożliwia spalanie tkanki tłuszczowej. Warto ponadto zwiększyć poziom włókna, które wydłuża uczucie sytości u zwierzaków. Koty zmagające się z nadprogramowymi kilogramami powinny otrzymywać ściśle odmierzone porcje pokarmu, o odpowiedniej wartości kalorycznej. Mruczki należy karmić małymi porcjami, za to wielokrotnie (6-8 razy) w ciągu dnia. Dobrym pomysłem jest wydłużenie czasu spożywania pokarmu przez pupila poprzez serwowanie go w miskach spowalniających jedzenie lub zabawkach interaktywnych. Podawanie przekąsek nie jest zakazane – ich wartość kaloryczna powinna być jednak uwzględniona w ogólnym bilansie energetycznym. W terapii odchudzającej u mruczków zwykle najlepiej sprawdzają się gotowe karmy z formułą light. Jeśli zwierzak do tej pory żywiony był suchymi pokarmami, można zacząć podawać mu mokre karmy – dzięki wysokiej zawartości wody zawierają one mniej kalorii w tej samej objętości. Dobór karmy warto skonsultować z lekarzem fizyczna Aby odchudzić kota, należy nie tylko dokonać modyfikacji jego diety, ale również umożliwić mu spożytkowanie energii. Regularna aktywność fizyczna pozwala zwiększyć efektywność kuracji. Kot powinien minimum 2-3 godziny dziennie spędzać aktywnie. Najlepiej organizować pupilowi krótkie sesje ruchowe (5-15 min), wielokrotnie w ciągu dnia. Koty najłatwiej zachęcić do ruchu, angażując w aktywność imitującą polowanie. Kilka razy dziennie warto urządzić pupilowi „polowanie” na zabawkę. Kot będzie bardziej skory do ruchu w czasie naszej nieobecności, jeśli pozostawiamy mu zabawki interaktywne, akcesoria do wspinaczki lub pochowamy pokarm na półkach czy w szafkach. Jeśli nasz kot do tej pory nie wychodził na zewnątrz, możemy spróbować kilka razy w tygodniu wyprowadzać go na spacery na wpisy: Żywienie Problem otyłości dotyczy nie tylko ludzi, ale także naszych psów. Częstość występowania nadwagi i otyłości u zwierząt w ostatnich latach znacząco wzrosła. Obecnie dotyka ona co najmniej jednej trzeciej psów hodowlanych w naszym kraju. Spis treści:1. Główne czynniki predysponujące do wystąpienia otyłości u psów to:2. Rozpoznanie i ocena nadwagi/otyłości u psa3. Zasad skutecznego programu odchudzania psa4. Podsumowanie5. Bibliografia Główne czynniki predysponujące do wystąpienia otyłości u psów to: WIEK – gdy zwierzę zaczyna się starzeć, następuje obniżenie tempa metabolizmu, zmniejsza się jego masa mięśniowa, co powoduje zmniejszenie całkowitego dziennego zapotrzebowania energetycznego, dodatkowo następuje spadek aktywności zwierzęcia; RASA – badania wykazały, że podatne na nadwagę są takie rasy, jak: cairn terrier, west highland white terrier, terier szkocki, owczarek szetlandzki, bassett hound, cavalier king charles spaniel, jamnik, beagle, cocker spaniel, labrador retriever; KASTRACJA/STERYLIZACJA – spadek poziomów hormonów płciowych doprowadza z jednej strony do spowolnienia tempa metabolizmu, z drugiej zaś do wzrostu apetytu, który dotąd regulowany był za pośrednictwem estrogenów. Można zatem uznać kastrację i sterylizację za zabiegi, w wyniku których konieczna jest zmiana diety i dostosowanie kaloryczności do zmniejszającego się zapotrzebowania energetycznego (samice mają średnio 16% więcej tkanki tłuszczowej w organizmie i wykazują większą tendencję do nadwagi niż samce). ➡Z TEJ PUBLIKACJI DOWIESZ SIĘ WIĘCEJ NA TEMAT STERYLIZACJI I KASTRACJI PSÓW⬅ ŻYWIENIE – a w zasadzie czynniki warunkowane przez właściciela (liczba podawanych posiłków i przekąsek, karmienie ad libitum, rodzaj i ilość karmy, zjadanie resztek ze stołu, ilość ruchu). Otyłość u psów jest chorobą powodowaną przez niedostosowanie poziomu energii w diecie do wydatków energetycznych (przewlekły dodatni bilans energetyczny) i objawia się nagromadzeniem nadmiernej ilości tkanki tłuszczowej. Konsekwencje otyłości są poważne i wielokierunkowe. Obecnie zaczynamy dokładniej poznawać konsekwencje otyłości u psów (zob. tabela). U psów otyłych dochodzić może do wystąpienia: chorób układu krążenia i układu oddechowego (zaburzenia rytmu pracy serca, nadciśnienie, wtórne choroby serca, nerek i układu naczyniowego, zaburzenia profilu lipidowego krwi, utrudnienia w prowadzeniu anestezji), chorób endokrynologicznych (cukrzyca, nadczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy), chorób ortopedycznych (zapalenie i zwyrodnienie stawów oraz więzadeł, zanik powierzchni stawowych, dyskopatie), obniżenia odporności (podatność na zakażenia drobnoustrojami), chorób nowotworowych (guzy gruczołu sutkowego, pojawienie się komórek przedrakowych), chorób dermatologicznych, zaburzeń rozrodu, skrócenia długości życia. Rozpoznanie i ocena nadwagi/otyłości u psa Masa ciała. Przyjęło się uważać, że nadwaga u psów występuje, gdy masa ciała jest o 10-15% wyższa od optymalnej dla danego osobnika, natomiast otyłość – po przekroczeniu wartości optymalnej masy ciała dla danego osobnika o 30%. Dobrą metodą jest określenie nadmiaru masy ciała w procentach. Gdy właściciel wie, że jego pies powinien ważyć 10 kg, a ma 5 kg nadwagi, to taka informacja może wydawać się nieistotna. U człowieka 5 kg to nie jest jeszcze problem. Ale jeśli powiemy, że pies ma 50% wyższą masę ciała od optymalnej i do tego porównamy to z człowiekiem, którego masa ciała powinna wynosić np. 60 kg, a waży 50% więcej, czyli 90 kg, to problem będzie bardziej widoczny. Pomimo tego, że masa ciała jest obiektywną i precyzyjną miarą, sama w sobie nie daje wystarczających informacji co do tego, czy jest optymalna czy nie. Dlatego dodatkowo stosuje się wizualną ocenę stanu odżywienia zwierząt BCS (body condition score). Ocena kondycji ciała BCS w połączeniu z masą ciała pozwala na dokładniejszą ocenę stanu zwierzęcia i lepszą podstawę do wyliczenia zapotrzebowania energetycznego. Stanowi także skuteczne narzędzie pomagające opiekunom, którzy często nie potrafią rozpoznać, że ich zwierzęta mają nadwagę lub są otyłe. Wskaźnik BCS ocenia się w skali 9- lub 5-punktowej. Metoda ta opiera się na wizualnej i palpacyjnej ocenie tkanki tłuszczowej podskórnej oraz oszacowaniu otyłości brzusznej i stopnia wykształcenia mięśni. BCS służy do oceny składu ciała zwierzęcia, szczególnie procentowej zawartości tkanki tłuszczowej BF (body fat), i pozwala na oszacowanie stopnia nadwagi/otyłości lub niedowagi. Załączona tabela (tabela poniżej) pokazuje BCS wraz z opisami i odpowiadającym im procentem otłuszczenia oraz rosnącą lub malejącą masą ciała powyżej lub poniżej optymalnej masy ciała. Wykorzystanie w praktyce i interpretacja BCS. W skali od 1 do 9 wynik 5 powinien odzwierciedlać optymalny procentowy udział tkanki tłuszczowej (% BF), który jest oszacowany dla psów na 15 do 25%. Należy pamiętać, by nie porównywać bezkrytycznie wartości wskazań wagi, bo nawet w obrębie rasy mogą występować duże rozbieżności – pies o tzw. mocnych kościach może ważyć więcej niż pies drobnej budowy, lecz otyły. Dlatego dobrym sposobem jest określenie BCS i jednocześnie zważenie psa. Podstawą działania terapeutycznego w otyłości psów jest postępowanie dietetyczne oraz zwiększanie aktywności fizycznej zwierząt Kiedy u naszego psa zostanie stwierdzona nadwaga bądź otyłość, koniecznie jest wdrożenie specjalnej terapii odchudzającej. W przypadku zwierząt z nadwagą należy podjąć działania zapobiegawcze, które mają na celu przeciwdziałanie rozwojowi otyłości w momencie, gdy pies prezentuje jeszcze dobry stan zdrowia i masę ciała w mniejszym stopniu odbiegającą od optymalnej. Terapia dietetyczna stanowi podstawowy wymóg w regulacji masy ciała grubych psów, a zwiększanie wysiłku fizycznego i terapia behawioralna to przydatne wsparcie takiego postępowania. Nadwagę i otyłość u psów można skutecznie zlikwidować, ale wymaga to intensywnej edukacji oraz cierpliwości i zaangażowania właścicieli czworonogów. Skuteczna terapia może wymagać zmiany trybu życia i planu dnia. Kluczem do skuteczności procesu odchudzania jest przestrzeganie jego zasad. Właściciele psa są odpowiedzialni za podawanie prawidłowej ilości pokarmu i przekąsek, regularne ważenie zwierzęcia, korygowanie ilości podawanego pokarmu, zapewnienie aktywności fizycznej oraz kontrolowanie dostępu psa do innych źródeł pokarmu. 5 ZASAD SKUTECZNEGO PROGRAMU ODCHUDZANIA PSA 1. Określanie liczby spożywanych kalorii Postępowanie rozpoczynamy od obliczenia obecnego dziennego spożycia energii (kalorii), starając się w miarę możliwości zidentyfikować wszystkie źródła kalorii w diecie zwierzęcia. Jeżeli uda się określić tę wartość, można rozpocząć program odchudzania polegający na podawaniu psu 70-80% dawki energetycznej, jaką spożywa aktualnie. Najlepiej byłoby jednak – a trzeba tak zrobić, gdy nie można określić aktualnej liczby spożycia kalorii np. z powodu żywienia ad libitum, czyli dostępu zwierzęcia do niekontrolowanych źródeł pokarmu, podawania różnych przekąsek lub nieprawidłowego wywiadu żywieniowego – obliczyć dzienne zapotrzebowanie energetyczne (DER – daily energy requirement) w terapii odchudzającej: Pies otyły: DER (kcal) = 1,1 x RER Pies z nadwagą: DER (kcal) = 1,4 x RER gdzie RER, czyli zapotrzebowanie spoczynkowe (resting energy requirement) oblicza się korzystając z wzoru: RER = 70 x aktualna masa ciała0,75 Ustalona ilość energii powinna stanowić punkt wyjścia, ponieważ są psy o naturalnie niskim lub naturalnie wysokim zapotrzebowaniu energetycznym, które może różnić się od zalecanych wartości. Szacowanie wielkości ograniczeń energetycznych nie jest dokładne. Pies może dalej utrzymać masę ciała, może ją stracić, ale może także nadal przybierać na wadze. Być może konieczne będzie monitorowanie masy ciała i odpowiednie skorygowanie wielkości dziennej dawki pokarmu, dlatego właściciel zwierzęcia musi być przygotowany na to, że odchudzanie to projekt długoterminowy. Przestrzeganie podawania w pożywieniu obliczonych wartości energii jest fundamentem profilaktyki otyłości. 2. Dieta odchudzająca Rodzaj pożywienia ma ogromny wpływ na potencjalne zagrożenie otyłością. W trakcie przygotowywania zaleceń należy dokładnie określić, jaki sposób żywienia jest stosowany. Właściciel psa może zdecydować się na przygotowywanie dietetycznych posiłków samemu w domu lub skorzystać ze specjalnych gotowych karm. Kiedy stosowane są karmy gotowe – z informacji na etykiecie należy odczytać ich wartość energetyczną. Warto pamiętać, że zalecane na etykiecie karm ilości kalorii stanowią zwykle uśrednienie dla określonej masy ciała, wieku, rasy i w praktyce mogą być znaczne indywidualne wahania w ilości potrzebnej psu karmy. Z tych względów na początku terapii odchudzającej najlepszym wyznacznikiem jest ważenie zwierząt (raz w tygodniu) i ocena kondycji według skali BCS, by w zależności od sytuacji zmodyfikować ustaloną dawkę energetyczną. Gotowe karmy odchudzające są wzbogacane w niezbędne składniki odżywcze w porównaniu z liczbą kalorii, dlatego chociaż karma zawiera zmniejszoną liczbę kalorii, zawartość białka, witamin i składników mineralnych nie jest ograniczona. UWAGA! Gotowe karmy bytowe nie są właściwe w terapii odchudzającej, gdyż redukując poziom kalorii o ok. 30%, jednocześnie zmniejszamy psu podaż białka, witamin i minerałów, co może doprowadzić do niedoborów i poważnych konsekwencji. Wybór postępowania redukującego masę ciała oraz diety odchudzającej powinien być dokonany we współpracy z dietetykiem lub lekarzem weterynarii. Na rynku jest dostępnych wiele diet niskokalorycznych, przeznaczonych zarówno do odchudzania, jak i utrzymania masy ciała psa już po odchudzaniu. Komercyjne karmy odchudzające dostarczają odpowiednich ilości wszystkich składników pokarmowych, ale przy mniejszej wartości energetycznej. Dlatego należy podawać karmę odchudzającą, a nie mniejszą ilość karmy bytowej. Karmy odchudzające dzielimy na: – karmy o obniżonej zawartości tłuszczu, – karmy o zwiększonej zawartości włókna pokarmowego. Karmy odchudzające o niskiej zawartości tłuszczu – większość karm odchudzających ma obniżony poziom tłuszczu, a jego miejsce zajmują węglowodany. Ich gęstość energetyczna jest o połowę mniejsza niż tłuszczu. W konsekwencji w tej samej objętości pożywienia dostarczamy psu ponad dwa razy mniej energii. Dodatkowo spalanie węglowodanów wywołuje silny efekt termogeniczny, czyli wytwarzana jest bardzo duża ilość ciepła. Karmy zawierające wysoki poziom strawnych węglowodanów (np. ryż), w przeciwieństwie do diet zawierających wysoki poziom włókna, nie powodują powstawania zwiększonej ilości kału ani zwiększenia częstości defekacji. Karmy odchudzające o zwiększonej zawartości włókna pokarmowego – dodatek niestrawnego włókna (np. celulozy) przy niskiej ilości tłuszczu. Zwiększona objętość i zmniejszona stawność karmy powodują uczucie sytości przy ograniczonym poborze energii. Bazuje się na doświadczeniach w redukcji masy ciała u ludzi, natomiast nie ma jednoznacznych dowodów potwierdzających, że wysoki poziom włókna niestrawnego gwarantuje redukcję masy ciała u zwierząt. Dodatkowo może być przyczyną skutków ubocznych. Włókno pokarmowe nierozpuszczalne nie ma wielkiego wpływu na opróżnianie żołądka, zaś włókno rozpuszczalne – znaczny. Z kolei włókno nierozpuszczalne (celuloza) spowalnia pasaż treści w jelitach. Większość karm odchudzających zawiera włókno nierozpuszczalne, przez co może być przyczyną zaparć i dolegliwości jelitowych. Gotowe karmy dla psów z nadwagą i otyłością wzbogacane są również w substancje dodatkowe, takie jak np. L-karnityna (jej rola w organizmie związana jest z metabolizmem tłuszczów, wspiera rozwój mięśni), antyoksydanty (ograniczają mikrouszkodzenia na poziomie komórkowym) czy chondroprotektory (wspomagają funkcjonowanie obciążonej chrząstki stawowej). Domowa dieta odchudzająca może być bardzo dobrą formą postępowania dietetycznego. W przypadku stosowania pokarmu przygotowywanego w domu należy ściśle przestrzegać receptury – wskazanej ilości składników wykorzystanych do przygotowania posiłków w takiej diecie, a w szczególności ilości zjadanego przez psa pokarmu. Aby uzyskać pożądany efekt diety, należy ograniczyć ilość spożywanych przez psa kalorii o około 30-40% w stosunku do podstawowego zapotrzebowania energetycznego. Dieta odchudzająca powinna być odpowiednio zbilansowana, zapewniać psu składniki odżywcze oraz dodatki prozdrowotne. W przypadku podjęcia decyzji o żywieniu posiłkami przygotowywanymi sposobem domowym dobrze jest opracować gotowe zestawy na każdy dzień tygodnia, na przykład na podstawie gotowych tabel zawierających wartość energetyczną produktów. Przy zachowaniu konsekwencji i przestrzeganiu składu (np. zaproponowanego przez lekarza weterynarii czy dietetyka) metoda ta pozwala na żywienie psa dietą urozmaiconą i pełnowartościową. Źródłem białka i tłuszczu powinny w takiej diecie być wysokogatunkowe mięsa. Cennym składnikiem takiej diety, wykorzystywanym w celu zmniejszenia energetyczności przy jednoczesnym zachowaniu objętości, są warzywa, które zawierają duże ilości włókna pokarmowego. Dostarczają one także cennych składników mineralnych i witamin. Cechy diety odchudzającej: obniżona kaloryczność (mniejsza podaż energii); obniżony poziom tłuszczu (stymuluje utratę tłuszczowej masy ciała); zwiększona ilość białka (chroni masę beztłuszczową ciała); umiarkowany lub podwyższony poziom włókna pokarmowego (zapewnia uczucie sytości, zwiększa objętość dawki żywieniowej); warto wzbogacić dietę w dodatki funkcjonalne. Aby terapia odchudzająca przebiegała komfortowo zarówno dla psa, jak i dla jego właściciela, ważne jest zapobieganie uczuciu głodu (zaleca się, by posiłków było możliwie dużo, przynajmniej 3-4 dziennie) i zapewnienie uczucia sytości (np. poprzez odpowiednią ilość włókna pokarmowego w diecie). Jeżeli stosujemy karmy gotowe – przestrzegajmy zalecanej ilości karmy (nie sypmy z czubkiem – skutkuje to przekroczeniem nawet 20% dziennej dawki pokarmowej). Codziennie też warto odsypać pewną ilość porcji karmy i przeznaczyć ją na nagrody. Ważna jest również kontrola spożycia przy stosowaniu diety domowej. Należy przy takiej diecie pamiętać o dużych różnicach w wartości energetycznej (kcal/100 g) pomiędzy różnymi produktami (patrz tabela). Często opiekun psa jest nieświadomy wysokiej kaloryczności pewnych produktów i nie wlicza ich do diety (przeciętne ciastko dla psa może zawierać ok. 30-70 kcal). Bez względu na to, jaki rodzaj pożywienia wybierzemy, ważna jest także odpowiednia dawka aktywności fizycznej. 3. Wysiłek fizyczny Często sama dieta odchudzająca nie daje wystarczających efektów, ponieważ niektóre zwierzęta wykazują niezwykle niską spontaniczną aktywność fizyczną, a dawka pożywienia w takich przypadkach może być ekstremalnie niska, co może wiązać się z problemami z przewodem pokarmowym albo być nie do zaakceptowania ze względu na postrzeganie właściciela. Poza ograniczeniem ilości energii w pokarmie spożywanym przez otyłe zwierzęta spadek masy ciała można zwiększyć poprzez wzrost wydatkowania energii przez zwierzę. Możliwie najskuteczniejszy program odchudzania obejmuje zarówno ograniczenie liczby spożywanych kalorii, jak i zalecenia dotyczące wysiłku fizycznego. Większość otyłych psów niechętnie podejmuje aktywność, potrzebuje dużej zachęty i motywacji. Jednoczesny wysiłek fizyczny psa i jego właściciela wzmacnia więź między człowiekiem i zwierzęciem, a zwiększenie aktywności fizycznej może przyspieszyć odchudzanie. Każdy rodzaj ruchu jest dobry. Przykładami ćwiczeń fizycznych, które są korzystne u zwierząt z nadwagą lub otyłością, mogą być wolne spacery, łapanie piłki, pływanie lub ćwiczenia na bieżni w basenie, a także socjalizacja w parku dla psów. Lepiej zabrać psa w ciągu dnia na trzy 15-minutowe spacery niż na jeden 45-minutowy. Musimy także pamiętać, że otyłe psy mają zdecydowanie mniejszą tolerancję wysiłkową i dużo mniej sprawny układ ruchu. Intensywny wysiłek może skutkować kontuzjami. Zatem u czworonogów cierpiących na otyłość bardzo ważne jest stosunkowo wolne wprowadzenie ćwiczeń fizycznych i stopniowe zwiększanie ich trwania oraz intensywności. – CZYLI JAK USTRZEC NASZE PSY PRZED ŚMIERTELNYM ZAGROŻENIEM. Nadeszła wiosna, dni są coraz cieplejsze, wszystko kwitnie. Ptaki hałasują, pojawiają się motyle, mrówki zaczynają się krzątać. Natura budzi się po zimie… Może wraz z wiosną także my – właściciele psów – powinniśmy się obudzić? Obudzić się – by dostrzec to, czego nie widzimy u naszych psów na co dzień? Może powinniśmy otworzyć oczy, umysł i serce na problem, który coraz częściej dotyka nasze zwierzęta? Ten konkretny psi problem ma swoją wagę, najczęściej całkiem sporą. Jego skala wyrażana jest w kilogramach – zawsze dodatkowych i zawsze niepotrzebnych. Jest skrytym zabójcą naszych czworonożnych przyjaciół – a jednak często umyka naszej uwadze. Może zatem tej wiosny warto się przebudzić, przejrzeć na oczy i stawić mu czoła? Może warto skończyć z nadwagą i otyłością naszych psów? Zadbać o profilaktykę zamiast późniejszego leczenia? Odpowiedź jest tylko jedna – oczywiście, że warto. Nadwaga i otyłość narażają bowiem każdego psa na cierpienie i stwarzają realne zagrożenie dla jego zdrowia i życia. Problem jednak w tym, że – jak sami lekarze weterynarii podkreślają – tylko znikoma część właścicieli ma świadomość istnienia jakiegokolwiek związku pomiędzy wagą psa a jego stanem zdrowia. Dla większości taki problem nie istnieje… Każdego dnia patrzymy na te nasze labradory z dumą. Dbamy o nie. Dobieramy im kolejne karmy lub (nie mając zaufania do „gotowców”) gotujemy im „domowe” posiłki. Cieszymy się, że mają dobry apetyt – albo dosmaczamy, zachęcamy, zmieniamy menu gdy „marudzą”. Nie możemy udźwignąć tego specyficznego labkowego spojrzenia, wyrażającego wieczny głód – więc litujemy się, dając przecież „tylko odrobinkę”. No i te smaczki… przecież labki lubią pracować z człowiekiem, trzeba je szkolić – a jak szkolimy – to trzeba nagradzać. Lubią też bułeczki – niech sobie pogryzą… taką jedną, malutką… Cieszymy się szczęściem wymalowanym na ich mordkach w tym momencie. Dbamy o nie, o ich komfort „tu i teraz”. Ale czy na pewno dbamy także o ich przyszłość? O ich zdrowie „za jakiś czas”? Wszyscy lekarze jednogłośnie twierdzą, że najczęstszym czynnikiem powodującym nadwagę lub otyłość psa są błędy żywieniowe popełniane przez właścicieli. A skoro jesteśmy głównymi winowajcami – to może trzeba przyjrzeć się temu nieco uważniej? O dodatkowe kilogramy u naszego czworonoga wcale nie jest trudno. Jeżeli dostarczamy psu w pokarmie więcej energii (mierzonej w kaloriach) niż jest on w stanie „spalić” czyli wydatkować w swojej aktywności (biorąc pod uwagę podstawową przemianę materii, ruch, pracę umysłową itd.) – dochodzi do odkładania się tkanki tłuszczowej, masa psa wzrasta. Najprościej mówiąc – karmiąc psa zbyt obficie, zbyt kalorycznie i nie gwarantując mu odpowiedniej ilości ruchu – fundujemy mu wzrost masy ciała. Proces przebiega stopniowo. Najpierw pojawia się nadwaga – tym terminem określa się wzrost wagi psiaka o około 5% w stosunku do wagi prawidłowej. Będąc ze zwierzakiem na co dzień – trudno nam to czasem zauważyć. Zaokrąglają się nieco boczki, żeberka się „chowają”, brzuszek przestaje być „podkasany” – ale my jakoś tego nie widzimy. Na komentarze znajomych czy dalszej rodziny typu „ooo, jak dobrze wygląda… chyba troszkę przytył..” reagujemy najczęściej zaprzeczeniem, bywa że i złością: „Przytył? Przytyła? Nieeee, skąd…”. Tymczasem może warto przyjrzeć się psiakowi uważniej, zważyć go – choćby „na wszelki wypadek”? Jeśli jednak w tym momencie nie zareagujemy, jeśli nie dostrzeżemy problemu i nie zaczniemy działać – waga będzie rosnąć dalej. A stąd już króciutka droga do zabójczej otyłości – czyli stanu, gdy waga psa wzrasta o 25% (niektóre źródła podają tę granicę jako 20%) w stosunku do wagi prawidłowej. Włos mi się na głowie jeży, kiedy słyszę, że szacunkowo 2/3 psów boryka się obecnie z problemem nadwagi i otyłości. Znak czasów? Otyłe społeczeństwo, dzieci i młodzież z nadwagą – więc także grube psy? O nie, tu trzeba prawdzie w oczy spojrzeć – najczęściej to bezmyślność, brak wiedzy, fałszywie rozumiana „troska o psa”, zaniedbanie w codziennej opiece – a czasami wręcz ludzka głupota i bezduszność – są głównymi powodami otyłości u psów. Pora bić na alarm!!! Tymczasem lista schorzeń, powodowanych nadwagą i otyłością jest zatrważająca. Nadwaga bowiem: rzutuje na układ ruchu (pojawiają się dysplazje, zapalenia stawów, zwyrodnienia kręgosłupa) obciąża układ oddechowy (zwiększa się zapotrzebowanie na tlen, drogi oddechowe są zwężone, pies szybko się męczy, ucisk tłuszczu na przeponę upośledza proces oddechowy, pies nie jest w stanie zaspokoić zapotrzebowania tlenowego organizmu, dusi się) obciąża układ krążenia (wzrasta ciśnienie krwi, zwiększa się czestotliwość pracy serca, wzrasta ilość płynów pozaustrojowych, serce ulega otłuszczeniu, zaburzają się jego funkcje skurczowe i rozkurczowe, zanika tolerancja na wysiłek, pojawia się niewydolność mięśnia sercowego i zastawek) zaburza pracę narządów wewnętrznych (następuje stopniowe ich otłuszczanie, pojawiają się zaburzenia pracy trzustki, schorzenia wątroby, nerek, upośledzenie pracy jelit) sprzyja rozwojowi cukrzycy (typ II) oraz innym zaburzeniom metabolicznym zwiększa ryzyko rozwoju chorób nowotworowych (większość psów, u których stwierdzono nowotwór, zmagała się z nadwagą; zwiększa się ryzyko wystąpienia nowotworu gruczołu mlekowego) obciąża układ moczowo – płciowy, wpływa negatywnie na zdolność termoregulacji (zmniejszona ilość wody w organiźmie i zwiększona ilość tkanki tłuszczowej powodują większą skłonność do przegrzania organizmu) obniża odporność ( u psów z nadwagą odnotowuje się większą zachorowalność na choroby zakaźne) sprzyja problemom dermatologicznym oraz – co zostało udowodnione ponad wszelką wątpliwość – skraca życie naszych czworonożnych członków rodziny. Czy aby myślimy o tym każdego dnia częstując psinkę kolejnym przysmakiem? Oczywiście, błędy żywieniowe są głównym – ale nie jedynym – czynnikiem otyłości u psów. Wspomnieć należy także o czynnikach chorobowych. Jeżeli pies – mimo naszych wspartych wiedzą merytoryczną, restrykcyjnych działań żywieniowych i ruchowych – przybiera na wadze, absolutnie niezbędna jest konsultacja weterynaryjna. W takim wypadku otyłość może być też spowodowana toczącą psa chorobą (niedoczynność tarczycy, zaburzenia hormonalne, choroba Cushinga, nowotwór trzustki), czy przyjmowanymi lekami (np. grupa leków przeciwzapalnych – sterydy, leki antykoncepcyjne, leki przeciwdrgawkowe). Tak też się zdarza. Ale pamiętajmy, że wśród tych wspomnianych piesków z nadwagą – czynniki chorobowe pojawiają się, wg opinii lekarzy, sporadycznie… Z istotą zasad żywienia wiążą się jeszcze dwie kwestie. Wspomnieć trzeba o czynnikach genetycznych – niektóre rasy mają tendencje do zmniejszonego tempa przemiany materii, niektóre cechuje naturalna skłonność do tycia. No cóż, drżyjmy dumni posiadacze biszkoptowych, czekoladowych czy czarnych futrzaków… Niestety – labradory (podobnie jak jamniki, spaniele, beagle itd.) to rasa z genetyczną predyspozycją do gromadzenia tkanki tłuszczowej, czyli mówiąc po ludzku – do tycia. Ten fakt wbrew pozorom nie jest jednak żadnym usprawiedliwieniem dla dodatkowych kilogramów naszych pupili. On nas nie usprawiedliwia, on nas w sposób szczególny zobowiązuje do perfekcyjnej dbałości i odpowiedzialności za dietę i ruch naszych labków. Podobnie jest z czynnikami hormonalnymi – przyjęło się stwierdzenie, ze suki po sterylizacji i psy po kastracji tyją. Ale zaraz zaraz – one nie tyją same z siebie… Ich metabolizm zmienia się z powodu niedoboru hormonów. Zmniejsza się ich przemiana materii – a więc ich zapotrzebowanie energetyczne jest mniejsze. Dostosujmy odpowiednio dietę, zapewnijmy odpowiednią ilość ruchu – a przekonamy się, że „prawda” o nieuniknionym tyciu naszych podopiecznych na skutek sterylizacji czy kastracji – to nic innego jak mit. Mamy zatem wiedzę na temat przyczyn i skutków nadwagi i otyłości u psiaków. Wiemy o predyspozycjach naszej ukochanej labradorowej rasy. Co możemy zrobić, by naszym czworonożnym przyjaciołom zaoszczędzić tych cierpień w przyszłości? Jak udowodnić, że myślimy jednak o ich przyszłości, o ich zdrowiu, a nie tylko o tym co jest „tu i teraz”? Jak ustrzec nasze psiaki przed zabójczą nadwagą i otyłością? Czynniki chorobowe pozostaną oczywiście w gestii lekarzy – w naszych rękach pozostaje natomiast cała reszta – czyli żelazna zasada – unikanie błędów żywieniowych. O zasadach prawidłowego żywienia psów napisano całe książki, w internecie znaleźć można wiele fachowych porad, dokładnych wyliczeń itd. Warto poczytać. Ważne tylko, by potem już zawsze pamiętać o kluczowych, najważniejszych zasadach i by stosowac je na co dzień w stosunku do naszego czworonoga. Pamiętajmy zatem: dzienna porcja karmy powinna być należycie zbilansowana. Przy karmie gotowej – należy przestrzegać ilości podanych przez producenta, przy karmie własnoręcznie gotowanej należy przestrzegać ustalonych, należycie zbilansowanych norm. Ale jeżeli nasz psiak ma tendencje do „nabierania ciałka” mimo przestrzeganej odpowiedniej ilości karmy – zmniejszmy ją! Normy podawane przez producentów są uogólnieniem, karma domowa też bilansowana jest wg jakichś ogólnych zasad. Pamiętajmy – każdy pies jest inny i ma inne potrzeby! Bądźmy elastyczni. Obserwujmy naszego przyjaciela i w razie potrzeby zmniejszajmy podawane porcje. dorosły pies powinien otrzymywać karmę 2 razy dziennie (dzienna racja podzielona na 2 części) – pozwala to uniknąć odczuciom nadmiernego głodu i konieczności „żebrania” i „podjadania”. Pozostawiona, niedojedzona karma powinna zostać zabrana. jednym z częstych błędów żywieniowych jest serwowanie całej porcji dziennej w misce i pozostawianie jej, żeby psiak mógł „podchodzić i jeść kiedy chce”. zarówno przy karmieniu karmą gotową jak i przy żywieniu „domowym” należy pamiętać, że wszelkie smaczki używane przy szkoleniach (parówki, psie smakołyki itd.) muszą być bezwględnie odliczone od wyliczonej dla psiaka dziennej porcji. Szkolimy, nagradzamy – ale to czym nagradzamy wliczamy bezwzględnie do dziennej racji pokarmowej psa nigdy nie należy karmić psa „resztkami” z ludzkiego stołu; ani na zasadzie głównego pokarmu ani na zasadzie „czyszczenia talerzy” i „dojadania”. To jedno z największych „przestępstw” żywieniowych… W prawidłowej diecie psa nie ma miejsca na resztki naszych obiadów, śniadań czy kolacji. pamiętajmy także: żywienie psów tanimi „karmami” z marketów odbić się może tragicznie na ich zdrowiu. Im gorszej jakości karma – tym więcej objętościowo pies musi jej zjeść by poczuć sytość. Dostarcza kalorie – ale nie dostarcza najważniejszych składników budulcowych (białek). Przy takich karmach zapanowanie nad wagą i zdrowiem psa bywa wręcz nierealne. Pies z pewnością nie może być karmiony „pustą, śmieciową” karmą! Nie ma oczywiście profilaktyki nadwagi bez odpowiedniej dawki ruchu.. Energia dostarczona wraz z posiłkiem musi zostać wydatkowana – tylko to uchroni nasze zwierzaki przed zgubną otyłością. Spacerek dookoła bloku, pochodzenie po przydomowym ogródku, krótkie wyjścia „za potrzebą”? Absolutnie nie! Nawet jeśli zostawimy psa na cały dzień w ogrodzie – a on siedzi przy bramie i czeka na nas – to nie traktujmy tego jako dziennej dawki ruchu… Nasz labrador musi mieć zapewnioną aktywność – długie spacery, aktywne zabawy z właścicielem lub innymi psiakami, bieganie za piłeczką, aporty, praca w czasie szkolenia – wszystko co służy spalaniu dostarczonych w karmie kalorii. Obudźmy się zatem na progu tej wiosny z zimowego letargu i każdego dnia aktywnie dbajmy o odpowiednią dawkę ruchu dla nas i dla naszego psa. Nam samym także się to przyda. Nie zapominajmy, że szczęśliwy labrador – to zmęczony labrador, pozwólmy mu zatem solidnie się zmęczyć. Przestrzegajmy tylko jednej zasady – nigdy nie pozwalajmy naszemu psiakowi biegać i szaleć po jedzeniu (powinien odpocząć ok. godziny), nie dawajmy mu jeść tuż po powrocie z dzikich harców. To może skończyć się tragicznie (skręt żołądka). No cóż, a jeśli wcześniej czegoś nie dopatrzyliśmy i nasze kochane futerko ma nadmiar tłuszczyku „tu i ówdzie” – zadbajmy o to, by tłuszczyk i zbędne kilogramy zniknęły czym prędzej. Nadwaga jest „uleczalna” – o ile podejmiemy działania odpowiednio szybko. Wystarczy mądra dieta i dużo ruchu. Przy niewielkiej ilości nadprogramowych kilogramów najczęściej poradzimy sobie sami. Wystarczy podawanie mniejszej ilosci jedzenia czy przejście na karmę typu „light” oraz znaczne zwiększenie dawki ruchu. Jeśli jednak podejrzewamy u naszego psa otyłość – czym prędzej udajmy się do lekarza, niech sprawdzi stan narządów wewnętrznych i kondycję psa, niech zastosuje specjalną dietę. Otyłość potrafi zabić – ratujmy przed nią naszych czworonożnych przyjaciół! Miejmy nadzieję, że nadchodząca wiosna przyniesie każdemu z naszych labradorowych przyjaciół dużo ruchu i przede wszystkim – odpowiednią wagę. (A-M Stępień) Tekst zainspirowany został historią Mai – biszkoptowej labradorki, którą Fundacja Pomocy Labradorom PRIMA oraz próbowały ratować, chcąc dać jej szansę na lepsze,” lżejsze” życie. Niestety – pomoc przyszła za późno. Maja odeszła za Tęczowy Most, jej organizm nie wytrzymał około 25 kg nadwagi… Maja była psem domowym, mającym właściciela… Wpisy o Mai: MAJA – UTUCZONA DO GRANIC MOŻLIWOŚCI SUNIA CHCE ZNÓW CIESZYĆ SIĘ „LEKKIM” ŻYCIEM ! Maja, labradorka z olbrzymią nadwagą (cd.) Maja, labradorka z olbrzymią nadwagą jedzie do kliniki w Poznaniu Maja, za tęczowym mostem Wpisy podobne: Sytuacja jest podbramkowa!! Labrador WITO szuka domu Labrador wrócił z adopcji „bo nie szczeka” – nieaktualne źródło foto: FAQ Szukaj Użytkownicy Grupy Profil Rejestracja Zaloguj Chat Ogłoszenie LABRADORY DO ADOPCJI POD OPIEKĄ FORUM DIEGO WEGA Strona Główna » Zdrowie Labradora » Żywienie » Nadwaga labradora - jak zrzucić zbędne kg? Poprzedni temat «» Następny temat Otwarty przez: tenshii02-05-2013, 12:41 Nadwaga labradora - jak zrzucić zbędne kg? Autor Wiadomość wilk Mój labrador: Nadia Suczka urodziła się: Wiek: 32 Dołączył: 15 Wrz 2008Posty: 70Skąd: Nysa Wysłany: 14-11-2010, 23:03 Nadwaga labradora - jak zrzucić zbędne kg? dawno mnie nie było na forum, więc witam ponownie. mam pytanie - jak zrzucić kilka zbędnych kg u labradora? oczywiście odpowiednią dzienną dawkę ruchu piesek ma zapewnioną. głównie chodzi mi o odżywianie. czy 1 raz dziennie sucha karma wystarczy suczce? muszę zasięgnąć rady weterynarza czy sam mogę odchudzić pieska? bardzo proszę o rady. pozdrawiam. _________ Ostatnio zmieniony przez tenshii 02-10-2012, 15:35, w całości zmieniany 1 raz tenshii Ania & labradość Mój labrador: Teyla Suczka urodziła się: Mój labrador: Fido Pies urodził się: Mój labrador: Daisy [] Suczka urodziła się: - Pomogła: 7 razyWiek: 36 Dołączyła: 21 Mar 2010Posty: 8525Skąd: Wrocław Wysłany: 14-11-2010, 23:12 wilk, specjalna karma - obesity Posiłki często a małymi dawkami i żadnych smakołyków poza jabłuszkiem czy marcheweczką Dużo ruchu _They gave me a Labrador Retriever cause other Angels were busy Pies może być dowolnej rasy, pod warunkiem, że jest to labrador wilk Mój labrador: Nadia Suczka urodziła się: Wiek: 32 Dołączył: 15 Wrz 2008Posty: 70Skąd: Nysa Wysłany: 14-11-2010, 23:15 a orientujesz się może czy liczy się zapotrzebowanie kaloryczne dla psa? ile tej karmy dawać? sugerować się tym co piszą na opakowaniach? _ troskliwa Anka-Abi Mój labrador: ABI Suczka urodziła się: Pomogła: 3 razyWiek: 52 Dołączyła: 30 Paź 2008Posty: 1347Skąd: Wrocław Wysłany: 15-11-2010, 09:12 wilk ja nigdy do konca nie sugeruje sie dawkowaniem na opakowaniu zawsze daje troche mniej a druga sprawa mam zasade jak jest dzien ze mniej spacerujemy to mniej jemy i tyle a na przekaski jak tenshii pisze kawalki jabluszka marchewki _ nasza galeria Abi skonczyła 3 lata ! anna3678 Ania & Lusi Mój labrador: Lusi Suczka urodziła się: Pomogła: 2 razyWiek: 44 Dołączyła: 11 Sty 2010Posty: 2259Skąd: Ratingen Wysłany: 15-11-2010, 21:23 My wlasnie walczymy z nadwaga Lusi dostaje od 3 tygodni Royal Canin Obesity, jestem bardzo zadowolona z rezultatow, Luska chyba tez bo wcina az sie kurzy. My musimy z 37 kg na 30 kg spasc Po dwoch tygodniach niuska miala jakies 1,0 kg mniej i zaczyna sie robic piekne wciecie w talii Karma ta moze na poczatku powodowac pozorny przyrost wagi poniewaz zacznia sie rozbudowywac miesnie. Dawke powinien Wam obliczyc wet w stosunku do ilosci kilogramow ktore trzeba zrzucic. My mamy narazie cel 34 kg, ilosc suchej karmy na dzien to 292 dkg albo 250 dkg i pol puszki Obesity - wszystko rozlozone na 3 posilki. Do tego zrezygnowalismy ze wszystkich smaczkow, dostaje surowa marchewe i ogorki, jablka nie za czesto bo tez sie od nich tyje Jako rarytasik sa teraz baranie zwacze, ciasteczka z suszonych jabluszek badz serduszka ziolowe Oplaca sie poswiecic bo jak widze jak niunka nabiera predkosci na lace to az mi sie mordka smieje z zadowolenia _Zapraszamy do Lusiaczkowej galerii: tenshii Ania & labradość Mój labrador: Teyla Suczka urodziła się: Mój labrador: Fido Pies urodził się: Mój labrador: Daisy [] Suczka urodziła się: - Pomogła: 7 razyWiek: 36 Dołączyła: 21 Mar 2010Posty: 8525Skąd: Wrocław Wysłany: 15-11-2010, 21:25 anna3678 napisał/a: jablka nie za czesto bo tez sie od nich tyje pierwsze slysze _They gave me a Labrador Retriever cause other Angels were busy Pies może być dowolnej rasy, pod warunkiem, że jest to labrador Pattina <3 Mój labrador: Tajson Pies urodził się: Pomogła: 7 razyWiek: 32 Dołączyła: 17 Paź 2010Posty: 3831Skąd: Wrocław Wysłany: 15-11-2010, 21:30 A ja właśnie często daje jako smaczek jabłko czy marchewe, nie doszły do mnie informacje że jabłko tuczące _ Tajuś <3 tenshii Ania & labradość Mój labrador: Teyla Suczka urodziła się: Mój labrador: Fido Pies urodził się: Mój labrador: Daisy [] Suczka urodziła się: - Pomogła: 7 razyWiek: 36 Dołączyła: 21 Mar 2010Posty: 8525Skąd: Wrocław Wysłany: 15-11-2010, 21:32 Pattina, spokojnie dawaj. Akurat Tajsonowi narazie nadwaga nie grozi _They gave me a Labrador Retriever cause other Angels were busy Pies może być dowolnej rasy, pod warunkiem, że jest to labrador troskliwa Anka-Abi Mój labrador: ABI Suczka urodziła się: Pomogła: 3 razyWiek: 52 Dołączyła: 30 Paź 2008Posty: 1347Skąd: Wrocław Wysłany: 15-11-2010, 21:44 bo jabłka to cukry tez trzeba pamietac , wiec wszystko w granicach rozsadku ale jabłka to tez błonnik _ nasza galeria Abi skonczyła 3 lata ! anna3678 Ania & Lusi Mój labrador: Lusi Suczka urodziła się: Pomogła: 2 razyWiek: 44 Dołączyła: 11 Sty 2010Posty: 2259Skąd: Ratingen Wysłany: 15-11-2010, 21:44 tenshii napisał/a: pierwsze slysze tez bylam zdziwiona, dla osob ktore walcza z nadwaga zalecane jest 1 srednie jablko dziennie, wieksza ilosc obniza skutecznosc walki z kilogramami Jablka zawieraja duza ilosc cukru owocowego tzw fruktoza - wiem cos o tym bo mam cukrzyce Wetka nam to samo powiedziala jak jej mowilam ze Lusi prawie codziennie jabluszko dostaje, kazala dawac najwyzej 2 razy w tygodniu i zamienic na ogorki swieze i marchewe. _Zapraszamy do Lusiaczkowej galerii: troskliwa Anka-Abi Mój labrador: ABI Suczka urodziła się: Pomogła: 3 razyWiek: 52 Dołączyła: 30 Paź 2008Posty: 1347Skąd: Wrocław Wysłany: 15-11-2010, 21:52 ogórki ? ja wiem lepsza marchewka chyba . A Abi cholera jasna ciągle dopomina sie o jabłko zjada 2 ,3 dziennie _ nasza galeria Abi skonczyła 3 lata ! anna3678 Ania & Lusi Mój labrador: Lusi Suczka urodziła się: Pomogła: 2 razyWiek: 44 Dołączyła: 11 Sty 2010Posty: 2259Skąd: Ratingen Wysłany: 15-11-2010, 22:00 troskliwa napisał/a: ogórki ? pysznosci, taki swiezutki, zieloniutki i pachnacy My z Luska wieczorkiem przed telewizorem nie raz ze 2 zjemy tylko zima bedzie cieniej bo cholrnder drogie troche No i nie prosto z lodowki zeby brzusiu nie bolal _Zapraszamy do Lusiaczkowej galerii: anna34 rude szczęście Mój labrador: Chopper Pies urodził się: Mój labrador: Biscuit John Cage(Hearty) Pomogła: 7 razyWiek: 48 Dołączyła: 15 Sty 2008Posty: 6153Skąd: Pruszków Wysłany: 16-11-2010, 09:28 Chopperek też jest na diecie,od 2,5 Purine OM i przez 2 2 dawke dostaje 255g,czasem mniej jeśli zje coś w tak zwanym między czasie. Zdania wetów mam podzielone,jeden mówi,że ma ważyć 37 kg(wydaje mi się,że nie ma na to szans),a drugi,że chociaż 40 waży 43,800,a startowaliśmy z wagi 45,800 _ siedlar siedlar Mój labrador: Bantu Pies urodził się: Wiek: 111 Dołączył: 11 Cze 2009Posty: 224Skąd: Jastrzębie Zdrój Wysłany: 16-11-2010, 15:25 anna3678, z ogórkami to jest numer, cebula i czosnek też są zdrowe z tego co wiem takie warzywa nie dają żadnej wartości psom, dlatego przy odchudzaniu psa by w misce nie było za mało na dno daje się marchew a na górę karmę, to sprawdzony sposób widziałem na własne oczy anna3678 napisał/a: jablka nie za czesto bo tez sie od nich tyje to już z całym szacunkiem ale bzdura jak talala _ wilk Mój labrador: Nadia Suczka urodziła się: Wiek: 32 Dołączył: 15 Wrz 2008Posty: 70Skąd: Nysa Wysłany: 16-11-2010, 17:26 a w ogole dajecie swoim pociechom chociaz raz w tygodniu cos gotowanego procz suchej karmy? _ tenshii Ania & labradość Mój labrador: Teyla Suczka urodziła się: Mój labrador: Fido Pies urodził się: Mój labrador: Daisy [] Suczka urodziła się: - Pomogła: 7 razyWiek: 36 Dołączyła: 21 Mar 2010Posty: 8525Skąd: Wrocław Wysłany: 16-11-2010, 17:39 wilk, ja nie gotuję. Ale daję gryzaki, warzywa i owoce. Ale moja nie jest na diecie _They gave me a Labrador Retriever cause other Angels were busy Pies może być dowolnej rasy, pod warunkiem, że jest to labrador mibec Mój labrador: Prezes Barney (Miners Master) Pies urodził się: - Mój labrador: Princess Shelby (Eromdop Maria to Amegilla) Suczka urodziła się: Mój labrador: Princess Ellie (Amegilla Eleanor Alfacute) Suczka urodziła się: Pomogła: 12 razyWiek: 44 Dołączyła: 29 Kwi 2010Posty: 14690Skąd: Telford UK Wysłany: 16-11-2010, 17:53 wilk, moj prawie co weekend dostaje gotowane (ryz z miesem albo ryba), ale on nie musi nic zrzucac - mamy pilnowac, zeby sie za grubiutki nie zrobil, a to latwiejsze. Dostaje tez owoce, warzywa i jakies gryzaki. _Waniliowo-hebanowa Galeria siedlar siedlar Mój labrador: Bantu Pies urodził się: Wiek: 111 Dołączył: 11 Cze 2009Posty: 224Skąd: Jastrzębie Zdrój Wysłany: 16-11-2010, 17:58 czasem jak sie przytrafi coś gotowanego np kurczak po rosole to mu dajemy, ale żeby specjalnie gotować to nie. Ewentualnie tak jak tenshii,ale tylko z przypadku, kiedy sam spożywam, a żebraczyna się koło mnie pojawi, i kości prasowane, ale tylko białe. Bantu tez nie jest na diecie _ Ostatnio zmieniony przez siedlar 16-11-2010, 18:00, w całości zmieniany 1 raz anna3678 Ania & Lusi Mój labrador: Lusi Suczka urodziła się: Pomogła: 2 razyWiek: 44 Dołączyła: 11 Sty 2010Posty: 2259Skąd: Ratingen Wysłany: 16-11-2010, 17:58 Cytat: anna3678 napisał/a: jablka nie za czesto bo tez sie od nich tyje to już z całym szacunkiem ale bzdura jak talala _ jesli tak uwazasz _Zapraszamy do Lusiaczkowej galerii: siedlar siedlar Mój labrador: Bantu Pies urodził się: Wiek: 111 Dołączył: 11 Cze 2009Posty: 224Skąd: Jastrzębie Zdrój Wysłany: 16-11-2010, 18:18 kochana to nie ja tak uważam!!Tak po prostu zawierają błonnik, który wspomaga trawienie, a cukry nie tylko w jabłkach, ale i w innych owocach są łatwo przyswajalne dla organizmu i są to przede wszystkim cukry naturalne, a cukier cukrowi nierówny.... _________ Wyświetl posty z ostatnich: Strona Główna » Zdrowie Labradora » Żywienie » Nadwaga labradora - jak zrzucić zbędne kg? Nie możesz pisać nowych tematówNie możesz odpowiadać w tematachNie możesz zmieniać swoich postówNie możesz usuwać swoich postówNie możesz głosować w ankietachNie możesz załączać plików na tym forumMożesz ściągać załączniki na tym forum Dodaj temat do UlubionychWersja do druku Skocz do: Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group Karma dla labradora powinna być dopasowana do indywidualnych potrzeb zwierzęcia oraz jego cech. Niezależnie od tego, czy Twój pupil karmiony jest wyłącznie suchą karmą, czy dajesz mu również naturalne produkty, musisz przestrzegać kilku zasad, które pomogą mu zachować zdrowie i energię. Sprawdź, jak karmić labradora i w jaki sposób wybrać odpowiednie pożywienie dla psów tej dobrana karma Zła karma może mieć negatywny wpływ nie tylko na samopoczucie labradora, ale w perspektywie czasu również na jego zdrowie. Jeśli chcesz zadbać o swojego pupila, musisz pamiętać, że od wybranych składników zależy jego kondycja oraz zachowanie energii. Dieta labradora nie musi opierać się wyłącznie na produktach gotowych, kupionych w sklepie. Wprost przeciwnie, warto oprócz przetworzonego pokarmu podawać pupilowi świeże mięso lub kaszę. Sprawdź, jaka karma dla labradora będzie wybrać karmę dla labradora? Ogólne wskazówki dotyczące żywienia rasyCechy rasy często mają bezpośredni wpływ na sposób żywienia oraz planowanie diety zwierząt. W przypadku labradorów uznaje się, że są to psy duże, o dużej wadze i silnej budowie ciała, co warunkuje ich wysokie zapotrzebowanie na produkty energetyczne. O czym należy pamiętać, wybierając karmę dla labradora? Na co zwracać uwagę, aby zwierzę nie miało problemów z nadwagą lub otyłością?Karma powinna być dopasowana do rasy psa, ale również do jego ogólnego stanu zdrowia oraz preferencji. Nie wszystkie zwierzęta lubią ten sam smak. Trzeba uwzględnić także wiek pupila – skład karmy dla szczeniaków różni się od zawartości karmy dla dorosłych labradorów. Jeśli Twój pupil został wysterylizowany lub wykastrowany, powinieneś podawać mu specjalne produkty o wysokiej zawartości tłuszczu, który jest niezbędny do jego prawidłowego funkcjonowania. Karma powinna mieć określoną kaloryczność, dopasowaną do aktywności psa. Jeśli Twój pies mało się rusza, a je dużo wysokoenergetycznego pokarmu, prawdopodobnie skończy się to dla niego labradorów często pojawiają się choroby kości oraz stawów. W przypadku tej rasy jest to problem o podłożu genetycznym, jednak wysokiej jakości karma (o dużej zawartości mięsa w składzie) pozwoli zminimalizować przedwczesne powstawanie czy sucha karma dla labradora – którą wybrać?Istnieje kilka możliwości karmienia labradora. Większość osób decyduje się na dietę mieszaną, tzn. składającą się zarówno z naturalnych produktów (mięsa, kaszy, ryżu, warzyw), jak i gotowej karmy kupionej w sklepie. Dobra karma dla labradora powinna być nie tylko sycąca, musi mieć również pozytywny wpływ na wygląd sierści i ogólne samopoczucie pupila. Wśród dostępnych na rynku produktów znajdują się te ekonomiczne oraz premium, które różnią się nie tylko ceną, ale przede wszystkim swoją zawartością. W droższych, specjalistycznych karmach, w składzie znajduje się głównie mięso, w tańszych odpowiednikach z kolei podstawowym składnikiem są wszelkiego rodzaju zboża, a zawartość kurczaka lub wołowiny wynosi zaledwie kilka przypadku gotowej karmy można wyróżnić również jej dwa rodzaje – karmę mokrą oraz suchą. Która z nich jest lepsza i może stanowić podstawę diety psa?Mokra karma dla labradoraKarmę mokrą kupuje się głównie w puszkach oraz saszetkach. W przeciwieństwie do karmy suchej zawiera ona więcej wody, dlatego, aby osiągnąć podobną wartość kaloryczną posiłku, w misce musi znaleźć się jej znacznie więcej. Nie jest to rozwiązanie zbyt karma dla labradoraNajpopularniejszym wyborem wśród właścicieli psów jest sucha karma. Można kupić ją w opakowaniach o różnej gramaturze, jest znacznie łatwiejsza w przechowywaniu. To właśnie ona stanowi bazę dla każdego rodzaju diety. Warto wybierać produkty przeznaczone specjalnie dla labradorów, ze szczególnym uwzględnieniem stanu zdrowia pupila oraz jego na zadbanie o swojego psa, który ma problemy z nadwagą, jest przygotowanie odpowiedniej diety. Zazwyczaj składa się ona wyłącznie z karmy suchej i oczywiście nieograniczonego dostępu psa do świeżej wody. Karma odchudzająca dla labradora w swoim składzie powinna zawierać wyłącznie mięso niskokaloryczne. Jeśli znajduje się w niej za dużo węglowodanów lub tłuszczów, efekt może być przeciwny do zamierzonego, dlatego wszelkie wątpliwości warto omówić z weterynarzem. Lekarz doradzi, w jaki sposób pozbyć się otyłości u psa, wybierze odpowiednią karmę, a także udzieli wskazówek dotyczących diety pupila, biorąc pod uwagę jego indywidualne preferencje oraz ogólny stan serwisem kobiecym i tworzymy dla Was treści związane ze stylem życia. Pamiętamy jednak o sytuacji w Ukrainie. Chcesz pomóc? Sprawdź, co możesz zrobić. Pomoc. Informacje. także:Autor:Adrian AdamczykŹródło zdjęcia głównego: Stefan Cristian Cioata/Getty Images

dieta dla labradora z nadwagą